6. Maandag 9 april 2018

We beginnen ook vandaag weer relaxt en checken om elf uur uit. Onze albino Arabier wordt weer voor gegaloppeerd en we maken onze gebruikelijk stop bij de zeemeermin. Dit kan toch alleen hier. Je telefoon en portemonnee zonder toezicht laten liggen.

Nu zetten we de landkaart weer aan en gaan op zoek naar de Harley Davidson winkel van Dubai. Na nog even eigenwijs te zijn geweest rijden we toch maar weer naar de autosnelweg en we zijn in een mum van tijd op de plaats van bestemming.

Het gewenste shirt wordt gekocht en na wat rondgelopen te hebben staan we buiten en pakken we alweer de E 11 naar het airport.

Eerst nog even onze albino wat te drinken geven en dan kan hij weer teruggeven worden aan zijn rechtmatige eigenaar. We nemen afscheid van hem en bedanken hem vriendelijk voor de bewezen diensten.

Het droppen van de koffer gaat vlot en het gaat er nu allemaal wat minder chaotisch aan toe. Nog steeds wel druk maar het loopt allemaal net wat soepeler dan toen we aankwamen. We krijgen een stempel in ons paspoort dat we het land ook weer verlaten hebben en kunnen op zoek naar onze gate. Bij het poortje blijf ik piepen, schoenen heb ik al uit, bril wordt aan de beambte gegeven, ik heb alleen nog maar mijn BH wat het alarm kan doen afgaan. Neeeeeee, die trek ik niet uit, ik word gewoon apart genomen in een hokje en wordt daar door een dame gefouilleerd. Ook Car lukt het niet om zonder te piepen door het poortje te komen, hij krijgt geen voorkeursbehandeling en wordt gewoon en plein public betast. Bij Paul kopen we wat croissants aangezien de broodjes er niet uitzien. We eten deze bij de gate op en appen ondertussen nog even met de kids. Al snel gaan we boarden en eindigt hier toch echt ons verhaal.

De rest kunnen jullie in omgekeerde volgorde lezen op dag 1. Het enige verschil is dat op de menukaart nu staat zalm en chicken. Ik ga voor de zalm en Car gaat voor de kip.

Liefs,

Papa en mama.

P. S. Vandaag te druk gehad om naar het weer te kijken. Het zal wel weer zonnig zijn met hier en daar een bui. Toevallig is die bui altijd hier waar wij ons bevinden.

Advertenties
Geplaatst in Dubai 2018 | Een reactie plaatsen

5. Zondag 8 april 2018

Onze laatste dag in de Verenigde Arabische Emiraten. Ook voor vandaag staat er niets op de planning. Na lang wikken en wegen besluiten we toch maar om ons bed uit te komen en ons plan van gisteravond uit te voeren. We laten Dubai achter ons en rijden naar Abu Dhabi. Onze eerste stop is natuurlijk……………. de Starbucks, hahahaha, jullie dachten zeker dat ik nu al voor reisleidster zou gaan spelen, echt niet, eerst koffie dan de rest.

Onderweg zien we een route 66 bord, natuurlijk zijn de twee zessen veranderd voor de E11. We proberen er te komen maar hier is het niet echt van; waar een afrit is, is een oprit dus we geven het uiteindelijk op en rijden door naar Abu Dhabi. Deze Camaro naderde ons met gepaste snelheid, aangezien het mij niet lukte om zijn ogen gelijk vast te leggen. Hebben wij onze auto even op zijn staart moeten trappen om hem in te halen. Ja, jullie hebben het goed gelezen, vandaag hebben we ons Arabier ingeruild voor een auto. Je kunt niet van ons verwachten dat wij met één PK naar Abu Dhabi galopperen, het is ruim 120 km, we zijn toch niet gek. Maar even terug komend op de Camaro vinden jullie zijn snake eyes ook niet gaaf?Bij Ferrari World hebben we onze echte eerste stop. We maken hier verschillende foto’s en luisteren naar het geschreeuw van de mensen in de achtbaan, dit schijnt de snelste achtbaan van de wereld te zijn. Wie kent het filmpje niet van Alonso en Massa. Wij hebben zelf ook meerdere opnames gemaakt voor Daan, onze achtbaan verslaafde, deze achtbaan hoort wel op je te do list, Dani het vliegticket betaal je zelf, entreekaartjes voor Ferrari World krijg je van ons, mocht je ooit willen gaan.

We zijn niet alleen hierheen gereden om naar een achtbaan te kijken. Naast Ferrari World is namelijk het Yas Marina circuit, we kunnen niet echt veel zien en we hebben eigenlijk ook weinig met dit circuit. Waar we nog wel even voor uit de auto stappen is voor de volgende foto, speciaal voor jou Jeanet, met dubbel N en dubbel T.

We beginnen trek te krijgen dus we stellen onze landkaart in op TgiF, toch wel een van onze favoriete Amerikaanse ketens. De Jack Daniel’s back ribs kunnen we toch niet overslaan. We rijden naar het Mushrif Mall waar wij de TgiF vinden op de tweede verdieping. We kunnen gelijk aan tafel en jongens, jongens wat waren ze weer goed. Is het niet raar dat ik de lekkerste spareribs met alcohol in een islamitisch land heb gegeten? Het vlees viel echt van het bot af. Op de kaart staan ze niet als Jack Daniel’s maar als bbq sauce, een beetje verwarrend maar wel logisch met oog op het alcohol gehalte. Vane, we hebben een of ander boekje gekocht waardoor je allerlei kortingen krijgt, niet vergeten mee te nemen, in de Dubai Mall heb je ook een TgiF.

Nadat onze buikjes goed gevuld zijn is het tijd om naar de Grande Mosque van Abu Dhabi te rijden, oftewel Sheikh Zayed Mosque. Tuurlijk, ze leven dan wel in 1439 maar ze hebben echt we een website, wat dachten jullie dan. Waar het bij andere moskeeën verboden is om als niet gelovigen naar binnen te gaan, zijn we hier wel welkom. Dit is onze kans om een moskee te bezoeken. Ik ben goed voorbereid hierheen gekomen, bij Rosa een lange rok geleend, woensdagochtend bij Demi nog een lange jurk opgehaald, een vest en een trui bij me, met lange mouwen. Bij de auto trek ik de lange jurk over mijn korte broek en t-shirt, nee toch maar niet de jurk. Het wordt de lange rok met het zwart shirtje met lange mouwen. Mijn oranje t-shirt heb ik onder mijn shirtje nog aan, klaar ben ik. Goed voorbereid en geïntegreerd. Oh, wacht even terug naar de auto, mijn hoofddoek vergeet ik. Zoooo helemaal klaar. Door de vrouwendeur loop ik naar binnen en gaat mijn telefoon door het scanapparaat.

Word ik toch niet goed genoeg bevonden en moet ik een abaya van de moskee aan. Ja, Mel, je had gelijk er zijn genoeg abayas hier om uit te lenen. Mijn mouwen van mijn shirt zijn te strak. Oke, geen probleem, een ding is zeker, ik zal het niet koud hebben. Voordat we de moskee betreden moeten wij onze schoenen uit doen en laten wij ze achter in speciaal daarvoor gemaakte open kasten. Schijnbaar worden er niet veel schoenen vermist.

Drie keer per dag is er een toer met gids, de laatste om vijf uur, laat het nu 16:45 uur zijn, wij zijn dus mooi op tijd. We lopen richting de binnenplaats die omgeven is door heel veel pilaren en koepels en wachten tot het tijd is voor de toer. Onze gids heet Abdulrhman en geeft ons veel informatie die jullie zelf kunnen lezen op Visit Abu Dhabi. Scheelt mij weer heel veel typen. Hieronder enkele foto’s voor een impressie. De werkelijkheid is vele malen mooier dan de foto’s, het wilde niet lukken om de intensiteit van de kleuren mooi op de gevoelige plaat te krijgen.

Ben je hier en heb je geen tijd voor de toer, ga dan op de binnenplaats met je blote voeten op het witte marmer staan en op het gekleurde marmer. Voel het verschil. Wat was dit weer een geweldige ervaring. We hebben dit bezocht dus uiteraard mag dan een magneet niet ontbreken. We kopen wat te drinken en wauwww wat staat er naast de kassa op ons te wachten.

Weet ik niet. Dat vroeg je toch, hoe hij smaakte? Hoe vaak moet ik nu nog zeggen dat ik geen suiker eet. Hij zag er in ieder geval heerlijk uit.

Hierna stel ik mijn landkaart in op de Harley Davidson store, er mag geen T-shirt ontbreken van Abu Dhabi. We rijden langs een benzinestation en maken even een pitstop om ons autootje te voorzien van wat vocht. Dit nekt ons, het tempo is hier veel lager en voordat wij hier weer wegrijden, zijn we tien minuten verder. Bij aankomst blijkt de winkel net gesloten te zijn. We balen hier echt van. Er komt een medewerker de hoek om en hij zegt dat ze gesloten zijn. Duhhhuuu dat hadden wij nog niet door, maar, hij zegt er ook gelijk achteraan dat er nog mensen om de hoek aan het werk zijn en dat we daar even moeten vragen of we naar binnen mogen. Zo gezegd, zo gedaan. Vijf minuten later staan we weer buiten met de gewenste T-shirts. We besluiten dat we niet meer naar de Etihad Towers gaan en naar de Emirates Palace, dit doen we wel tijdens een stopover naar……… ja, dat weten we nog niet.

Nu koffie, op de route naar Dubai is een Starbucks, mijn cafeïne gehalte is op een heel laag pitje dus die moeten we even aanvullen. Hierna rijden we door naar Dubai en gaan we op zoek naar exit 403. Dat was de uitrit van dat route 66 bord dat geen route 66 is maar E11. Wat er is geen idee maar het zag er zo Amerikaans uit.

Na exit 403 van Abu Dhabi naar Dubai op de E11 zie je staan Last Exit neem deze afslag. Eet iets, drink iets, laat eventueel je kinderen even spelen of speel zelf, er staan flipperkasten en voetbaltafels, heb ik je nog niet overtuigd om te stoppen. Nu stop je zeker, waag een dansje met je lief bij de jukebox op de jaren zestig muziek die door deze speelhal galmt. Hierna moet je werkelijk even je blaas gaan ledigen, ohhhh, je hoeft niet, ik zeg toch dat je moet gaan. Dit was zo leukkkkk. Keuze genoeg uit allerlei foodtrucks, natuurlijk bestel je lui vanuit je auto maar parkeer hier zeker even de auto en geniet van je maaltijd en van de rest om je heen. Helemaal enthousiast en blij werd ik hiervan.

Ik kan dit niet zo goed vertellen dus ik laat de foto’s hun werk doen.

De dag zit er weer op en we rijden het laatste stuk naar Dubai in een razend tempo. Op de kamer worden de koffers ingepakt, wordt mijn verhaal geschreven en kijkt Car een film op de Ipad, het is jammer genoeg niet gelukt om ergens MotoGP te kijken. Van Ziggo en KPN mochten we niet kijken, op de Arabische TV werd het niet uitgezonden en in een sport café stond het niet op.

Zo komt er een eind aan een geweldig leuk lang weekend van quality time zonder: kinderen, aanhangkinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, collega’s, kennissen en klanten. Morgen reisdag en overmorgen weer terug naar het mooie leven dat we leiden met jullie allemaal.

Alvast bedankt allemaal voor het lezen van deze onzin en voor al jullie leuke reacties.

Liefs,

Papa en mama

P.S. Ook hier kunnen ze het weer niet voorspellen. We hebben geen druppel regen gezien. Of het moet in Dubai geregend hebben terwijl wij in Abu Dhabi zaten. Ach, lekker belangrijk.

Geplaatst in Dubai 2018 | Een reactie plaatsen

4. Zaterdag 7 april 2018

Deze galerij bevat 23 foto's.

Goedemorgen. Wat we vandaag gaan doen? Geen idee. We zijn vandaag gewoon heerlijk lui en beginnen de dag heel rustig met een kop koffie. Dan draaft ons Arabier weer voor en beginnen we onze dag waar we gisteren geëindigd zijn. … Lees verder

Galerij | 2 reacties

3. Vrijdag 6 april 2018

En? Zijn jullie me al zat? Je hoeft het echt niet te lezen hoor. Je kunt nu alweer stoppen met lezen want ook vandaag gaan we niets doen. We gaan shoppen dus dat is zo goed als niets doen. Dubai Mall ligt bij ons om de hoek, dus verdwalen zullen we niet. Maar allereerst ontbijten we op bed. Kopje koffie en krispy kreme donutsen zonder suiker, je mag me er voor wakker maken.

Terwijl ik mijn ochtend rituelen doe verkent Car het hotel. Hierna laten we een van de staljongens ons Arabier weer voor de deur galopperen en stel ik de pratende landkaart in op Dubai Mall. Trouwens vandaag krijgt de staljongen wel een tip aangezien we gisteren wat contant geld gepind hebben. Vanaf nu zullen wij ons gedragen als Amerikanen en goede tippers zijn.

De pratende landkaart stuurt ons via de snelweg en daar heb ik geen zin in, dit kan alleen maar fout gaan, de Mall ligt om de hoek, dus ik stuur Car naar het einde van de straat en moeten dan onze Arabier keren want het loopt daar een beetje dood. Dan toch maar naar haar luisteren… neeee, ik dacht het niet, we gaan daar waar zij zegt naar links gewoon rechtsaf en dan rijd je via wat andere wegen naar onze bestemming. Ik ga er vanuit dat ik niets zal kopen want jullie weten dat ik een hekel aan shoppen heb. Trouwens ik heb geen schoenen nodig en zeer zeker geen handtas. Je kunt er toch maar een tegelijk dragen dus wat moet ik met zoveel tassen en schoenen. Car kan gerust zijn dit wordt een goedkope dag.

We bereiken om 12 uur de mall en parkeren de auto dichtbij Bloomingdale’s, het is hier net alsof we in Amerika zijn, Zoals Car zo mooi zegt copy/paste en je hebt de USA in de UAE. Via Gucci lopen we door naar Balanciaga, we staan op het punt om mooie schoenen te kopen voor onze dochter, maar zij vindt ze niet zo. Ze waren niet zo gek duur maar 2650 Dirhams. Ondertussen weten jullie dat ik niet meer alles ga voorkauwen, dit kunnen jullie echt wel zelf uitzoeken. Nou vooruit dan, ik help jullie even op weg, je gaat naar wisselkoers.nl, waar USD staat vul je AED in, op de dubbele pijltjes drukken en dan komt AED als eerst te staan. Vul nu 2650 in en dan komt er €580,- uit. Zie je wel dat je het kunt. Oh ja, foto van de schoenen.

We lopen door en zien bij Alexander McQueen de tas die iedere vrouw hoort te hebben als ze ’s avonds laat over straat moet. Hier kan toch geen politie agent wat van zeggen. Ik heb de tas toch maar niet gekocht aangezien hij zeer waarschijnlijk het vliegtuig niet in mag. We slenteren verder totdat Car een winkeltje ziet waar hij opnieuw zijn Iphone laat beschermen met nieuw folie/glas. Hij koopt ook een lederen hoes voor zijn telefoon om het iets meer bescherming te geven. Het doosje van de hoes krijgen wij mee in een tasje van 10 bij 10 cm.

De volgende stop is bij een zonnebrillen winkel. Ik heb niets aan een zonnebril zonder sterkte maar ik word op slag verliefd op een zonnebril en besluit de gok maar te wagen en hem te kopen. Hopelijk is hij geschikt om in Nederland glazen op sterkte in te plaatsen. We ruilen ons eerste tasje in voor een groter modelletje, deze is ongeveer 20 bij 15 cm.

Alle zichzelf respecterende merken zijn hier vertegenwoordigd. Louis is te duur, Gucci heeft niets, Jimmy Choo te veel glitters, Manolo Blahnik heeft een geweldig mooie zwarte met hardroze schoen. Deze moet ik echt passen, jammer, de een is te groot en een half maatje kleiner doet een beetje pijn. Ze waren maar 3.990 Dirhams, ik heb even getwijfeld, toch maar niet gedaan. Kate Spade mooie tassen maar die van mij zat er niet bij. Michael Kors is ook wel een favoriet maar ook daar zie ik niet echt iets, wacht hardroze ballerina’s, voor de zomer, kan leuk zijn, om een lang verhaal kort te maken, we ruilen ons tasje van 20 bij 15 in voor een tasje van 40 bij 30. “Nu koop ik echt niets meer, oh, aan de overkant Ted Baker”. “Ted Baker?” “Ja, Ted Baker, heeft ook altijd mooie tassen.” “Maar….” “Een vrouw heeft nooit genoeg schoenen en tassen”. Mijn tas staat hier wel en al snel wordt ons tasje van 40 bij 30 cm ingeruild voor een tas van 80 bij 60 cm.

We zien de Apple Store, trouwe volgers weten dat we dan even moeten inchecken op Facebook voor de collectie van Daan en mij, dit heb ik dus ook trouw gedaan. De Apple Store heeft een mooi groot balkon vanaf waar je een geweldig uitzicht hebt op de fonteinen. Nee, dit is geen tip, ik ben jullie reisleidster niet. De muziek begint en het water begint te dansen alsof de waterdruppels miljoenen ballerina’s zijn. Mooi, check, stond op mijn vodje, afgevinkt. Terwijl Car hierna wat rondkijkt ga ik op een bankje zitten. We nemen contact op met kennissen, jaaaaaa, ik weet het, die horen ook in het rijtje van mensen die we niet willen zien, maar…… voor Carmen en Juan maken we een uitzondering. Zij zijn ruim twintig jaar geleden naar Spanje verhuisd en via via hoorden wij dat ze hier een paar weken op bezoek zijn bij hun zoon en zijn gezin, die hier al negen jaar werkt en woont. Toevallig zijn zij nu ook in de Mall. We spreken af dat zij ons oppikken bij de Apple store maar na een half uur hebben we toch echt het idee dat zij in een andere Dubai Mall zitten dan wij, want nog steeds geen Juan Antonio. We sturen een bericht dat ondertussen het ambulance personeel is gearriveerd omdat wij zijn flauw gevallen van de trek. We lopen naar de Cheesecake Factory en spreken af dat we elkaar hier zullen treffen. Hier moeten we twintig minuten wachten op een tafeltje en we krijgen een pieper mee. De tijd vliegt voorbij want we worden goed entertaint door de vissen van het Dubai Aquarium.

De pieper gaat en we kunnen aan tafel. Check, mijn skinnylicious maaltijd van Cheesecake is ook afgevinkt. Nee, heb ik niet gegeten, ik eet geen suiker, tochNeeeeeeee, kijkuh kijkuh nie kopuh. Weten jullie nu nog niet dat ik geen Suiker eet. Mijn biefstuk met champignons en asperges was weer zo gigantisch lekker. Car eet een of andere combo met hete kip en garnalen, “ook heel goed” zijn zijn woorden. Onder het eten vinden Carmen en Juan Antonio ons en hebben wij elkaar veel te vertellen terwijl wij onze lunch nuttigen.

Na het eten kletsen we al wandelend en komen langs verschillende winkels die wij niet meer inlopen. Hij heeft er al genoeg, hoeveel horloges kan je nu nodig hebben. We lopen richting de Mac om daar nog een kop koffie te drinken. Hierna nemen wij afscheid van hen, Wat een aangename onderbreking van onze quality time.

Ondertussen is het al zes uur en willen wij even uitrusten van onze shop middag. Car neemt een power nap en ik chat wat met de kids en schrijf een stukje aan mijn verhaal. Rond half acht gaan we weer terug naar de Mall waar wij onze Arabier op de 10de verdieping op stal zetten. Hoe hoger we staan hoe rustiger het is, toch? We komen terecht bij de bioscopen en bij een Virtual reality park, dit is zo leuk.

Natuurlijk mag er een achtbaan niet ontbreken. De jongelui vermaken zich goed en wij vermaken ons door naar hen te kijken.

We gaan op zoek naar de entree voor de Burj Khalifa, pikken we alvast de kaartjes op voor morgen. Na dit gedaan te hebben lopen we naar het terras van Pret a Manger waar wij een luchtige maaltijd eten terwijl wij weer naar de dansende water ballerina’s kijken.

Hierna wordt het tijd om naar ons hotel te gaan. Onderweg twijfel ik nog even of ik toch nog mijn haar zal doen.

Maar Car vind het echt welletjes voor vanavond en duwt mij richting de auto. Nu begrijpen wij ook beter waarom er zulke lange rijen mensen bij de taxistandplaats staan.

Parkeren op de 10de verdieping is het meest slechte idee wat je hier kunt hebben. We hebben er gewoon bijna drie kwartier over gedaan om de parkeergarage te verlaten. Na de vijfde verdieping ging het opeens heel snel….. wat hier gebeurd is weten we nog steeds niet echt, maar opeens reden we lekker door en werden we zo de autosnelweg op gestuurd. We zijn dus never nooit op de begane grond terecht gekomen van de parkeergarage. Wat een systeem. Was wel gelijk omschakelen voor ons, want de pratende kaart moest weer uit mijn tas gevist worden en ingesteld worden op het hotel. Ja, en dan neem je weer eens een verkeerde afslag en zo kun je volgens die stem uit mijn telefoon pas over drie kilometer keren. Ach, lekker belangrijk.

Bij de zeemeermin halen we nog een koffie en een chocomelk die we heerlijk in de kamer naar binnen zippen. Zo sluiten wij een geweldige dag af waarin we van elkaar genoten hebben en we heel even kennissen hebben toegelaten in ons quality time weekend.

Jongens veel plezier morgen en niet vergeten he, opgeven is geen optie.

Liefs

Papa en mama

P.s. De weer voorspeller had gelijk, heel de dag zon. Warm? Geen idee. Ik heb geshopt en daar was airco. We zullen zien of het morgen zonnig is.

Geplaatst in Dubai 2018 | Een reactie plaatsen

2. Donderdag 5 april 2018

Goedemorgen Luitjes, pak een kop koffie, relax even en lees dit verhaal. Ik weet nu al dat het nergens over gaat dus….. heb je iets beters te doen ga dat dan vooral doen want dit is zonde van je tijd. Oh je bent er zo een, nieuwsgierig naar wat er vandaag gaat gebeuren. Stop maar met lezen want er gaat niet zoveel gebeuren. Car en ik hadden quality time nodig, we zijn beide drukke mensen, dus je boekt een weekendje weg. In eerste instantie wilden we naar Giethoorn gaan maar we kwamen tot de conclusie dat dat te dichtbij was en we waarschijnlijk achtervolgd zouden worden door onze kinderen, aanhangkinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, collega’s, kennissen en klanten. Neeeeeee, gaat hem niet worden, te dichtbij. Dubai it is.

We beginnen vandaag dus heel relaxt, geen kinderen, aanhangkinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, collega’s, kennissen en klanten. Het biologisch klokje zegt om 11:00 uur plaatselijke tijd, ik neem aan dat je ondertussen gegoogled hebt en weet je nu hoe groot het tijdsverschil is met Nederland, dat we uitgeslapen zijn. Ja, ik weet het, zonde van je tijd, helemaal mee eens, ooit, nu niet, wij zijn op de vlucht voor onze kinderen, aanhangkinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, collega’s, kennissen en klanten. Trouwens het was vannacht half vijf voordat ik het verhaal voor mijn kids en voor jou geschreven had, meer dan mijn kinderen en jij leest niemand dit kul verhaal. Dus….. mogen we tot elf uur slapen, ik dacht het ook.

Wij liggen dus nog heerlijk relaxt met een kop koffie in bed en wie probeert er tussen te komen liggen, Ro, ze blijft maar facetimen. Echt…… Ro, die navelstreng he, die is echt doorgeknipt door je vader 26 jaar geleden.

Hotelkamer is prima. Natuurlijk weer gewonnen via Priceline en voor de nieuwsgierigen onder jullie voeg ik wat foto’s toe. Geef toe, jullie hopen natuurlijk dat we terecht zijn gekomen in een bezemkast. Jongens, teleurstelling, het ziet er best wel aardig uit.

Het uitzicht is perfect zodra we thuis dat lelijke grijze gebouw dat ons uitzicht belemmerd hebben gefotoshopt, dan is het uitzicht best wel ok. Ik wilde persé een niet rokers kamer en toen zei de balie medewerker bijna verontschuldigend dat het dan de negende etage moest worden maar we klagen niet hoor, zodra onze ogen dicht zijn zien we toch niets.

De foto is niet wazig hoor, dit is net als thuis, gewoon smerige ramen, alleen hier hebben ze een excuus want ze leven in een grote zandbak.

We zijn echt slow starters en verlaten pas na 13:00 uur ons hotelkamer. Car heeft nog een of andere aflevering gekeken op zijn ipad, terwijl ik alle deo’s, lange rokken, zonnebrand crème, t-shirts met lange mouwen en natuurlijk verschillend schoeisel, verzameld heb.

Ik mag uiteraard niet mijn to do list vergeten dus die stop ik nog snel even in mijn tas, ja, jullie zien het goed, geen mooie Ramona lijst helemaal uitgewerkt in Word maar gewoon een vodje. Quality time jongens, quality time weten jullie nog wel, we gaan weinig doen alleen maar genieten van elkaar, de stad en het feit dat we niet gestoord kunnen worden door onze kinderen, aanhangkinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, collega’s, kennissen en klanten.

Onze eerste stop wordt het Arabian Tea house, aangeraden door mijn collega. Onze Arabier staat ergens op stal en die wordt door een van de Staljongens tevoorschijn getoverd. Tip krijgt hij niet, wij zijn goed geïntrigeerd en zijn net zo cheap als de Hollanders. Het komt echt niet doordat we nog geen Dirhams hebben.

We komen, natuurlijk met wat omwentelingen, lees: door mij bewust de toeristische route genomen na drie kwartier aan op de plek van bestemming. Sorry hoor, ik ben een vrouw en wij schijnen geen kaart te kunnen lezen, het wordt extra moeilijk als die kaart tegen je praat. Ach het was maar een route van ongeveer 20 minuutjes dus zoveel hebben we niet omgereden. Quality time, quality time.

We rijden een rondje en logischerwijs parkeren wij onze Arabier voor de deur. Hoe krijgt hij het voor elkaar? Stel je voor het is een drukke weg, slechts 20 parkeerplekken en precies voordat wij aan komen rijden, rijdt een grijze auto weg die op een parkeerplek stond te wachten, hierna vertrekt gelijk een zwarte auto uit een parkeerplaats en trekt Car volop aan zijn teugels en staat ons Arabiertje mooi in een stal en mag hij even uitrusten. Zoals Car zo mooi zegt: “De een zijn dood is de ander zijn parkeerplek”

We hebben heerlijk ontbeten/geluncht en de sfeer is super. Zeker aan te raden. Jaaaaa, natuurlijk drink ik gewoon koffie bij mijn eten, dit keer geen Caramel want ik eet geen suiker. De gegrilde kaas is heerlijk, de salade super maar veel te veel en de lam koteletjes smaken niet echt naar lam maar naar heerlijk gegrilde stukjes vlees. Marco waar moeten wij morgen ontbijten?

We pikken onze trouwe Arabier op en rijden naar een of andere textiel souk, ik maak een beginnersfout en ik word gelijk een winkeltje binnen getrokken. Nee, Ro, mijn $50,– heb ik nog steeds in mijn zak. Ik heb alles afgeslagen en niets gekocht. Helemaal trots op mezelf.

We slaan alle verkopers, alsof het muggen zijn, van ons af. Kom je een weekendje naar Dubai neem een vliegenmepper mee, is veel effectiever. Gelukkig verkopen ze niet alleen textiel maar ook echte Rolex, LV, Prada’s enz. enz., jammer genoeg heeft Car gisteren een zonnebril gekocht dus hij zorgt er wel voor dat ik nergens mijn credit card kan trekken.

We wandelen door naar het water en we stoppen bij een terrasje het is alweer tijd voor een drankje, een cola voor mijn mannetje, zijn eerste echte Coca Cola en voor mij een mocktail. Gelukkig zit er geen suiker in, alleen maar “fruit”, citroensap, appelsap en sinaasappelsap, geen limonade nee gewoon “fruit”. Ik neem aan dat jullie nu wel weten dat ik geen suiker eet of drink. Er zit een allerliefste dame naast ons die zeer vrouwelijk haar benen bij elkaar houdt zodat wij niet kunnen zien dat haar slip rood is, sorry hoor maar hier moet ik natuurlijk een foto van hebben. Hahahahahaha, nu verwachten jullie natuurlijk dat ik die foto plaats nou dat doe ik dus niet. We genieten hier heerlijk van ons drankje en van het windje dat zachtjes door onze haarlokken waait, oke, oke, dat weet hij heus wel, hoef je niet hardop te zeggen.

Hierna wandelen we naar de Grande Mosque maar ik vind er niets aan. Onderweg komen we een bord tegen die zeker vastgelegd moet worden op de gevoelige plaat. Deze zaak moet van een gallego zijn. Al snel zijn we klaar met al die stoffen winkels en lopen we terug naar ons paard. LWe rijden naar het noorden langs het water en rijden zo langs de Wereld Eilanden naar de Burj Al Arab en vandaar door naar de Jumeirah Palm. Per ongeluk komen wij een zeemeermin tegen, al snel staat ons arabiertje op stal en drinkt Car een cold hot Chocolate en ik mijn koffie met caramel. Oh ja, dat vergeet ik bijna te vertellen jongens, luister dan, we zien ongeveer tien bussen vertrekken met allemaal Pakistaanse/Hindoestaanse arbeiders. Waar zullen ze heen gaan? Het lijken net van die Amerikaanse gevangenis bussen en je ziet alleen maar kleine hoofden boven het raampje tevoorschijn komen, echt naar of zielig om te zien. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven.

We blijven naar het noorden rijden en voordat we het doorhebben is het donker. De Moskee roept het volk weer naar zich toe voor het avond gebed.

We stoppen nog even voor een foto stop bij de Burj Al Arab die mooi verlicht is in de lievelingskleur van mijn kleinzoon.

Onderweg zien we een Krispy Kreme waar wij alvast ons ontbijt voor morgen kopen. Ik heb die daar uitgekozen, zonder suiker, ja die, ja daar, precies je wijst de goede aan. Na Jumeirah Palm gaan we toch echt richting hotel, ik zet de pratende landkaart weer aan en tot mijn verbazing stuurt zij ons verder naar Abu Dhabi, we missen een afslag en moeten opnieuw de auto keren. We vervolgen weer haar route en na ongeveer twintig minuten rond gereden te hebben zegt deze pratende kaart dat we onze bestemming hebben bereikt. Hoe bedoel je. Is het Carlton in de loop van de dag verplaatst? We zijn midden op de autosnelwegggg en we zien nergens ons hotel. Oke, en nu? Wat ik ook doe, de bestemming blijft liggen op de middelste rijstrook van een vijf rijstroken brede autosnelweg. Ik heb nog een ander klein probleem. Iedere keer dat we een verkeerslicht op rood hebben of dat we stil moeten staan omdat er file is, valt Pluto in slaap.

Oh God, wat heb ik gelachen. Uiteindelijk heb ik het probleem opgelost door mijn Visit a City App te gebruiken. We hoeven maar 24 km terug te rijden. Kids, ik moest aan Las Vegas denken, op zoek naar een hotel dichtbij een willekeurig kruispunt. Waarom overkomt mij altijd dit soort dingen?

Pluto, geen groot probleem hoor, iedere keer dat hij snurkte praatte ik tegen hem, probleem opgelost. ik kon het niet laten Ro, ik weet het, wil je de Burj Khalifa zonder ons zien dan kun je het googlen, maar…… ik heb geen excuus, deze copyright is van mij, klaar. Om de hoek van ons hotel is een Johnny Rocket daar hebben we een hamburger gegeten. Om 22:00 uur zijn we op de kamer en schrijf ik mijn memoires aan deze reusachtige leuke dag waarin we niets gedaan hebben alleen maar van elkaar genoten.

Kids doe morgen geen dingen die ik ook niet zou doen.

We houden van jullie en tot morgen.

Papa en mama

p.s. Het weer, niet dat het mij wat boeit, wie mij kent weet dat ik niet geloof in de mensen die het weer voorspellen, de Arabische mijnheer op tv voorspelde zonnig weer de komende dagen. Het zal wel. Ik houd jullie op de hoogte of ze het hier wel kunnen voorspellen.

Geplaatst in Dubai 2018 | 4 reacties

Dubai 2018

Woensdag 4 april 2018

We slapen uit en starten de dag heel relaxt. Nog even de koffer inpakken, toiletartikelen door heel het huis verzamelen, snel douchen, wasje draaien en dan kunnen we ontbijten. We drinken nog een kopje koffie met Nico. Hierna het vuilnis weg want ja ook al is onze zoon niet uitgenodigd voor deze reis en blijft hij thuis, moet het huis wel strak achterblijven. Car rijdt nog even naar de garage waar ik hem later zal ophalen. De planning was om 11 uur het huis verlaten, ik kan jullie oud nieuws vertellen, want het is wederom niet gelukt. Om 11 uur sloot ik mijn laptop af want ik moest zo nodig toch nog even inloggen op kantoor. Ik moest de kleding nog uit de wasmachine in de droger doen, dus…… ik ga het bij onze volgende reis weer proberen. We vliegen toch pas om 16.00 uur.

Nu snel nog even naar Peet, gelukkig is alleen Deem thuis, ik haal nog even een lange jurk op en dan race ik even snel naar de apotheek voor een paspoort zodat de pillen van Car ook op vakantie kunnen. Hierna heb ik belooft nog even Ro een knuffel te geven en sjees ik vol gas naar LoBelle aan de Mariniersweg 68A, even reclame voor mijn dochter, waar zij druk aan het werk is. Xabi krijgt een kus Ro een dikke knuffel en ik race weer door naar Car. Zoals jullie kunnen lezen was het een ontspannen ochtendje. Oh, trouwens, ondertussen toch maar even op het ticket gekeken hoe laat we vertrekken. Was toch nog even schrikken want we vliegen om 15:20 uur en niet om 16:00 uur.

Hierna begint het echte ontspannen pas echt. Rond 12:50 uur zijn we bij de parkeerplaats, Arie bedankt voor het regelen hiervan. Maar…. ik had nog gemakkelijk boodschappen kunnen doen of met Deem een kop koffie kunnen drinken, of Xabi een fles geven en Car had ook nog op de papieren van de Peugeot kunnen wachten, want uiteindelijk kwam de bus pas om 13:15 uur, had allemaal gekund, maar dit hebben we dus niet gedaan. Wij hebben in de auto gezeten wachtend op de bus, vanzelfsprekend toch dat we in onze auto wachten, zonder jassen is het toch nog wel een beetje fris hier. De jassen hangen thuis te wachten.

Het echte vakantiegevoel zit er al goed in.”Heb je chocolade bij je?” “Nee, ik eet geen suiker”. “Wil je Starbucks?” “Ja, sinds Amerika niet meer gedronken. Jij gaat natuurlijk regelmatig maar ik nooit.” “Mag ik een grande warme chocolademelk zonder slagroom en een grande caramel macchiato volle melk extra hot handmatig aub op 80 graden zetten?”. We leveren twee volle spaarkaarten in (ik kom nogal eens bij een Starbucks) en wachten op onze drankjes. Jammer genoeg is mijn koffie niet op 80 graden en moeten zij er nog een maken die wel mijn tong doet tintelen. Zeg nou eens zelf, ik betaal €4,55 voor een glas melk met twee shotjes koffie, dan mag ik er toch zeker wel minimaal een kwartier plezier van hebben. Nou, kijk, dat vind ik nou ook….

We lopen nog even naar de AH en halen wat chocolade voor mijn hubbie, want ik eet geen suiker, neeeeeee Caramel is geen gesmolten suiker, bemoei je niet met mijn verhaal.

Droppen van de koffer gaat prima geen bijzonderheden, alleen kom ik er nu achter dat Car en ik zijn zonnebril zijn vergeten, wat een ellende, moet mijn arme man gewoon vier dagen zijn ogen dichtknijpen. Douane gaat ook soepeltjes, paspoorten zijn nieuw dus vallen nog niet uit elkaar en al snel zijn we door alle controles heen. Terwijl we naar onze gate wandelen vind ik het toch wel een beetje naar voor Car dat hij de komende dagen zijn ogen moet dichtknijpen dus ik spoor hem aan om een nieuwe zonnebril te kopen. Nu dat ik dit aan het typen ben heb ik er alweer spijt van, want het had toch wel mooi geweest als hij met dicht geknepen ogen had rondgelopen. Tassen, schoenen en goud kopen zonder dat hij het zou zien. Ach, zo ben ik, eerst praten en dan nadenken.

Het boarden begint zodra wij bij de gate aankomen, Car loopt nog een rondje en ik ga nog even zitten, we vliegen met een A380-800, dit betekent dat er 80.000 mensen in het gigantische ijzeren monster passen, voordat iedereen gezeten is zijn we weer een uur verder en ik moet zo dadelijk al 6,5 uur stil zitten. Wij stappen dus als een van de laatste in. Geen stress, geen geduw gewoon relax.

Vlucht weten jullie nu ondertussen wel. Je zit 6,5 uur op je billen, ja die doen pijn op een gegeven moment, je krijgt voedsel en drinken, wat trouwens goed smaakt. Sorry Daan vandaag no chicken we zijn voor de beef gegaan. Verder filmpje gekeken, spelletje gespeeld, oogjes dichtgevallen, al zal dit natuurlijk later ontkend worden door mijnheer.

Half een, plaatselijke tijd, wil je weten hoe laat dat bij jullie is, dan moet je even googlen, zet ons ijzeren monster zijn klauwen weer op de grond, we ledigen onze blaas en haasten ons op zoek naar onze koffer. We stappen in een giga lift met allemaal kippen, oh wacht, het zijn geen kippen maar mainlanders, ons favorieten volk. Wat een getok in de lift. De deuren van de lift openen zich en ……. wauwwwwww ……… volgens mij zijn er 100 van die ijzeren monsters geland met 80.000 mensen want die staan nu allemaal bij de paspoortcontrole.

Het gaat nog best wel snel. We mogen het land in en hebben al snel onze misselijke koffer gevonden, mag Joost weten hoeveel rondjes die arme koffer heeft moeten maken terwijl wij in de rij, voetje voor voetje aan het schuifelen waren. Hij zag er grijs van, zo misselijk was hij. Bij Avis halen wij onze auto op en racen naar ons hotel. Ro en Daan hieronder zien jullie de auto die jullie in het opsporingsbericht moeten vermelden.

Ook het inchecken gaat zonder problemen en na de koffers uitgepakt te hebben lig ik al snel op bed en gaat Car op zoek naar voedsel.

Verwacht je hier te gaan lezen over wat te doen in Dubai dan hebben jullie het mis. Voor die informatie kun je naar een reisbureau of anders nog beter….. je neemt je laptop, je tikt in www.google.com en dan in het balkje tik je in Dubai, verbazend he, vol informatie. Boven kun je dan ook nog op het tabblad afbeeldingen klikken en dan heb je heel dit blog niet nodig. Dit verhaal is voor onze kinderen, zodat ze er toch een beetje bij zijn.

Veel plezier vandaag en doe geen dingen waar ik me voor moet schamen.

Liefs

Papa en mama

Geplaatst in Dubai 2018 | 6 reacties

14. Cocoa Beach – Mary Lake

Maandag 24 oktober 2016

150 km

Voor Tiamo begint deze dag super relaxt. Het ontbijt is in dit hotel ook weer lekker uitgebreid. Het enige nadeel is dat je maar tot 09.00 uur kunt ontbijten. Voor Car en voor mij is dat geen probleem, wij zijn altijd wel vroeg wakker. De kids, dat is een ander verhaal, het is niet zo dat ze tot 12.00 uur slapen of zo hoor, maar ze worden meestal tussen 09.00 en 09.30 uur wakker, dus ja dan haal je het ontbijt niet meer. Geen probleem voor Tiamo, want opa zorgt er dan altijd voor dat hij in ieder geval iets te eten heeft. Zo heeft Tiamo vandaag gewoon ontbijt op bed.001

Vandaag is onze laatste volle dag in de States, ik wil afscheid nemen van het warme zeewater, eerste stop wordt dus de oceaan. Tweede stop wordt een outlet want Ro wilt shoppen wat zij heeft nog wat dingetjes op haar verlanglijstje staan. Derde stop wordt TgiF want Alv wilt nog 1 keer zijn Jack Daniel’s Ribs. Ik heb al een hotel geboekt voor vanavond in Mary Lake, dit is ongeveer 20 km van het vliegveld.

We gaan op zoek naar de Cocoa Beach Pier. Natuurlijk rijden we eerst de verkeerde kant op maar dat is helemaal niet erg anders hadden we een groep mensen gemist die heel fanatiek met borden en vlaggen van Trump staan te zwaaien. Wat geweldig om te zien. Natuurlijk heb ik mijn camera niet op tijd klaar om hier een foto van te maken, geen probleem, mijn man keert gewoon de auto en we proberen het nog een keer. Als Trump in Florida verliest dan komt het echt door de mensen die er niet voor durven uit te komen dat ze voor Hillary zijn, want wij hebben in ieder geval veel meer maar dan ook echt veel meer bordjes gezien voor Trump. Nog twee weken en dan zullen we het weten.001a

Op zoek naar de oceaan. Al snel komen we aan bij de pier van Cocoa. We kopen een ijsje en slenteren een beetje over de pier die niet echt veel voorstelt maar toch op zijn eigen wijze wel heel gezellig is.

We lopen de trap af en zijn gelijk al met onze blote voetjes op het warme zand. We hebben alle vier heel veel moeite om vanaf morgen afscheid te moeten nemen van deze warmte en terug te keren naar onze natte koude werkelijkheid. We stropen onze broekspijpen op en lopen nog even de oceaan in. Het water is ook hier weer heerlijk. We springen over de golven heen en hebben met z’n allen nog even lol.005

Het wordt nu echt tijd om afscheid te nemen, het is een uurtje rijden naar Orlando. Tom wordt ingesteld op de Premium Outlets. Ro doet haar inkopen, Alv koopt nog wat shirts en een rugtas, wij kopen voor Dani een Tommy tas en dan ben ik er klaar mee. Ik pak de buggy en Tiamo en wij gaan gezellig naar de Starbucks drinken een kop koffie op het bankje voor de deur, Tiamo speelt wat en ik klets wat met een Colombiaanse dame. Heerlijk. Al snel volgt Car ook, voor hem is het nu ook wel genoeg geweest al het winkelen.006

Hierna stellen we Tom in op een Bed, Bath and Beyond, mijn neefje heeft een bestelling geplaatst maar in deze BBB was het niet voorradig. Sorry Ang, niet gelukt. Ach, het is niet onze enige mislukking. De Tommy tas die Dani graag wilde, hebben ze ook niet meer en Lindsay (mijn kapster) heeft gevraagd voor een lipliner van Mac en dat is ook niet gelukt.

Na de TgiF rijden we naar ons hotel waar we heel de auto leeg halen, de koffers helemaal inpakken en ik al snel op bed lig met mijn laptop. Car kijkt wat tv en heeft ondertussen contact met Antonio van Real Street Performance. Zij spreken bij een McDonald’s in de buurt van het hotel af . Car verteld hem over zijn ervaring met de straatracers van Orlando en ze hebben het natuurlijk ook over zaken. Zo sluiten we een leuke relaxte low budget vakantie af.

Liefs,

Catirora-alv

Geplaatst in 2016 Florida | Een reactie plaatsen