13. Orlando – Cocoa Beach

Zondag 23 oktober 2016

124 km

Vandaag worden we wakker met een klein dilemma, optie 1 is; gaan we naar de oostkust, naar Tampa. Optie 2 is terug naar de westkust, naar Cape Canaveral. Tampa wint het. Eerst luisteren we via een slechte verbinding naar Radio Rijnmond, om daar live te volgen dat Feyenoord gelijk speelt tegen 020.

Hierna gaan we naar de Mac even ontbijten, het ontbijt van het hotel stelde heel weinig voor. Terwijl we ontbijten kijk ik voor een hotelkamer in Tampa. We kijken op Google Maps en zien dat we er bijna twee uur over gaan rijden en dat er onderweg 7 verkeersongevallen zijn. Nou, sorry mensen, maar dat gaat hem dus niet worden. De weg naar Cape Canaveral is een uur rijden en heeft maar 5 verkeersongevallen. We zijn het al snel eens dat we dan maar naar de oostkust gaan.001

Zonder een verkeersongeval gezien te hebben komen we na een uurtje op Merritt Island. Hier ligt Kennedy Space Center, vanaf hier worden de raketten de lucht ingeschoten. Natuurlijk willen wij weer eigenwijs parkeren waar het niet mag.  We worden vriendelijk doch wel heel erg dwingend door mevrouw naar parkeerzone 7 geschreeuwd. De woorden “Tow Away” die uit haar mond kwamen deden precies hun werk. Car en Alv stappen gedwee de auto weer in en als twee makke lammetjes parkeren zij de auto bij nummer 7. 002Wij vrouwen nemen snel de benen en lopen naar de ingang waar wij de kaartjes kopen. Al snel komen onze mannen en via de beveiliging lopen we zo het terrein op. We wandelen over het raketplein. Ze zijn zo enorm.003

Nadat Tiamo even gespeeld heeft op een glijbaan lopen we richting Destination Mars. We schrijven ons in voor 3 personen om 15.40. Tiamo mag er niet in dus een van ons moet achter blijven. We lopen door naar de bus die ons echt naar Nasa gaat brengen. We kunnen niet naar het Nasa kantoorgebouw omdat Matthew ook hier heeft huis gehouden. Onze buschauffeur Sharon is hilarisch, ze vindt haar eigen grapjes zoooo leuk.

005

Sharon onze goedlachse buschauffeuse

Ze vertelt ook dat ze de komende jaren weer regelmatig de ruimte in gaan. Op een gegeven moment rijdt ze heel rustig om op zoek te kunnen gaan naar alligators die hier in de wateren ruim vertegenwoordigd zijn. Jammer genoeg is het niet gelukt. We rijden weer verder en krijgen een paar feitjes te horen over het kantoorgebouw.  004De vlag op het kantoorgebouw is bijvoorbeeld 209 x 110 ft groot (63×33 meter). De twee grijze deuren die aan de zijkant van het gebouw zijn, zijn 456 ft (139 m) hoog en het duurt 45 minuten om ze te openen. Na een ritje van ongeveer een kwartier zijn we aangekomen bij een groot gebouw, in de eerste zaal krijgen we een film te zien over de geschiedenis van de ruimtevaart. In de tweede zaal krijgen we weer een film te zien en dan lijkt het net of wij de laatste minuten van een lancering meemaken. Super interessant. 005aWe lopen naar de volgende zaal en nu komen we in een grote hal met twee raketten en de geschiedenis van alle apollo’s en discoveries. Hier zijn we echt maar een kwartiertje want we moeten al snel de bus terugnemen om op tijd te zijn bij de Destination Mars. Car en ik hebben zo’n soort zaal al gezien in 2013 toen we bij Nasa waren in Houston, dus ik persoonlijk vind het niet zo erg dat we weer weggaan. 006Het ritje terug gaat een stuk sneller deze chauffeur heeft zijn voet stevig op het gaspedaal. Car gaat niet mee naar Destination Mars. Wij drieën rennen naar Destination Mars en zijn er echt precies op tijd. We lopen een zaal binnen en men legt via een filmpje uit hoe we de hololens op moeten zetten. Op je achterhoofd zit een wieltje en je moet er echt voor zorgen dat hij goed stevig op je hoofd is vastgedraaid. Verbaast mij ook niets dat ze daar zo goed opletten aangezien zo’n hololens $5.000,- kost.  Hierna komen we in een zaal en we zien Buzz Aldrin staan op mars. Buzz Aldrin, jullie kennen hem wel, hij was de man die Neil Armstrong op 21 juli 1969 als eerst liet uitstappen. Dit is zo gaaf om meegemaakt te hebben, het lijkt echt of je op Mars rondloopt, je hebt het gevoel dat je Buzz een hand kunt geven. Wauwww, de toekomst ziet er leuk uit met virtuele werkelijkheid. De belevenis is naar mijn gevoel veel te kort, ik had echt nog wel een beetje langer op Mars willen blijven.

We lopen naar Car en Tiamo toe en we hebben het gevoel dat we hier klaar zijn, Ro en Alv hoeven niet de Hall of Fame te zien en Car en ik hebben het in Houston al gezien. We stappen in de auto en gaan op zoek naar internet waar we een hotel boeken in Cocoa Beach. Na het inchecken vragen we aan de dame achter de balie waar we een lekkere pizza kunnen eten en zij raad ons Papa Vitto’s aan. Hierna gaat ieder zijn eigen gang. Car en ik doen de was, ik tik het blog en Car kijkt wat tv terwijl we wachten totdat de was gedroogd is. Zo komt er weer een eind aan een leuke dag met een geweldige virtuele werkelijkheid ervaring.

Liefs,

Catirora-alv

Advertenties
Geplaatst in 2016 Florida | Een reactie plaatsen

12. Legoland

Zaterdag 22 oktober 2016

110 km

Vandaag zijn we vroeg wakker, we hebben twee rokerskamers gehad, dus we willen eigenlijk zo snel mogelijk uit die stinkkamers weg. Foutje van mijn kant, niet goed opgelet bij het boeken. Snel naar Legoland, natuurlijk rijden we eerst precies de tegenovergestelde kant op, toch maar weer Tom aan het werk gezet. Ach, na een kwartier rijden we weer langs het hotel en dan zitten we eindelijk toch op de goede weg naar Legoland. We rijden richting ingang en zien aan de linkerkant slagbomen openstaan. Ro en ik zeggen natuurlijk gelijk tegen Car dat hij daar moet parkeren want de echte parkeerplaats van het park kost minimaal $10,–.  Zoals jullie nu ondertussen wel weten, zijn we low budget op vakantie, dus kunnen we besparen dan zullen we dat zeker niet laten. Nu zijn de slagbomen weer dicht. Nadat we de auto gekeerd hebben komt er een bus aan en gaan de slagbomen weer open. Wij snel er achteraan en we parkeren onze vierwieler tussen de medewerkers van Legoland.

Wat willen jullie dat ik vertel over Legoland. Dat er heel veel legosteentjes zijn, duhhhhuuu. Dat Tiamo de tijd van zijn leven heeft gehad, duhhuuu. Dat wij volwassenen genoten hebben van Tiamo, duhhhhuuuu. Wij vonden USA in legosteentjes ook heel erg leuk. Las Vegas, New York, San Francisco, Miami en natuurlijk ook Key West, wat nu toch wel een speciaal plekje voor ons is geworden, zijn vertegenwoordigd in legosteentjes.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Het langst hebben we doorgebracht in Duplo Valley. In een binnenspeeltuin heeft Tiamo de tijd van zijn leven, zodra iets een stuur heeft, is hij al gelukkig. Er was een groene grote tractor met aanhangwagen en hij heeft daar zo lang gespeeld met het stuur. Volgens mij heeft mijn dochter de nieuwe Fernando Alonso gebaard, oké voor de Nederlanders onder de lezers, of de nieuwe Max Verstappen. Hij was gisterenavond zo boos en zo teleurgesteld dat hij niet mee mocht karten. Kijken jullie maar gewoon naar de foto’s die spreken voor zich.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We lunchen op het park en we eten hier toch wel de meest “onlekkere” (ik wil het blog graag positief houden) hamburger die er bestaat. De hamburgers van de Mac zijn hier echt heerlijk bij en die vind ik al niet te eten. Schoonzoon Arie en dochter Romy zullen het hier wel niet mee eens zijn, maar zij zijn natuurlijk Maccie verslaafd. Na de lunch lopen we terug naar Duplo Valley en kan Tiamo zich weer heerlijk uitleven. Hij speelt samen met zijn vader een hele tijd met allerlei duplo dieren en bloemen die water spuiten als je op een knop drukt. Rond half vier valt Tiamo in slaap en vinden wij het genoeg geweest. We kopen nog een cadeautje voor Dani, kan best wel, Dani is pas 21, hierna nemen we toch echt afscheid van Legoland.

Tom stellen we in op een Best Buy want Dani heeft nog een verzoekje, of we een Echo Dot in het wit voor hem willen meenemen. Hij ging er vanuit dat het niet zou lukken, dat alles al uitverkocht zou zijn maar niets is minder waar, ze hadden nog een stel witte en zwarte. Best Buy is toch wel weer een leuke elektronica winkel waar we al snel een uur hebben doorgebracht. We rijden naar een van de velen Starbucks op International Drive in Orlando en proberen een hotel te boeken, daar het zaterdagavond is, zijn de prijzen nog aardig hoog en ondertussen weten jullie dat we low budget op vakantie zijn. Nadat we een kamer hebben geboekt zetten we Alv en Ro af bij de Applebee’s. Car heeft trek in brood en ik eet helemaal niets. Vandaag voelde ik me niet helemaal top, mijn maag deed een klein beetje raar. Ik ga gelijk naar bed en Car haalt even later de kids op.

Terwijl Tiamo, Ro en ik gaan slapen, gaan onze twee mannen naar de WaWa (benzinestation) op OBT (Orange Blossom Trail). Eindelijk heeft Car het voor elkaar, zijn eerste straatrace in de States. Na al die jaren vragen aan Hondarijders is het dan eindelijk gelukt. Natuurlijk kan hij niet zelf mee racen met onze tanker maar ik vermoed dat hij en Alv de avond van hun leven hebben gehad. Wat een super einde aan een leuke dag gevuld met gekleurde steentjes en de geur van rubber.015

Liefs,

Catirora-alv

Geplaatst in 2016 Florida | Een reactie plaatsen

11. Orlando

Vrijdag 20 oktober 2016

149 km

Na wat wikken en wegen beslissen we dat we vandaag rond Orlando blijven hangen maar gaan slapen in Winter Haven, want morgen willen we naar Legoland. We checken uit en rijden als eerst naar de tentoonstelling Titanic. Er wordt duidelijk gezegd dat er geen foto’s gemaakt mogen worden, natuurlijk heb ik daar een klein beetje problemen mee. Er wordt ook gezegd dat bij de spulletjes die echt afkomstig zijn van de Titanic zwarte bordjes liggen. De rest zijn gewoon leuke replica’s.

We krijgen alle vier een boarding pass, op deze boarding pass staat onze identiteit, waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan. Ik ben een jonge vrouw van 26, Edith Nile, die samen met haar twee kinderen reist van 3 jaar en 9 maanden. Ik kom uit Cornwall, UK en ik reis naar mijn man die in Elizabeth, New Jersey woont. Ik reis derde klas. We wandelen van ruimte naar ruimte waarbij we echt het gevoel hebben dat we op de Titanic rondlopen. Je ziet de telegrafie kamer, een luxe kamer van de eerste klasse, de stuurhut, zelfs de mooie grote bekende trap zien we. De auto waar Jack en Rose hun liefdesscène hebben moet ik natuurlijk echt op de gevoelige plaat vastleggen.

Op de ijsschots legt Car zijn handafdruk vast.  We zijn hier ruim een uur zoet mee, super leuk. Er zijn twee muren met alle namen van de passagiers. Hierop kun je zien wie het overleefd hebben en wie er overleden zijn. Wij hebben het drama van het schip dat niet zinken kon, niet overleefd.

Hierna rijden we naar Boggy Creek  waar we nog een keer op Alligator jacht gaan. Hopelijk hebben we op het meer van Tohopekaliga wat meer geluk. Het is niet druk dus we mogen al snel aan boord en na een kort ritje zien we tussen de waterlelies een alligator zwemmen. Dit is natuur op zijn mooist. Wildlife in zijn eigen habitat. We varen weer verder en komen nog een alligator tegen die lekker beschut tussen het hoge gras ligt te chillen. Hij trekt zich niets van ons aan, ook niet nadat we onze boot weer starten en wegvaren. Na ruim een half uur gevaren te hebben zijn we weer terug. We maken nog wat foto’s en al snel verlaten we Boggy Creek.

We rijden terug naar Orlando en wat in Daytona niet lukte, doen we hier wel. We gaan midget golfen bij Congo River. Wat hebben wij hier gelachen. Alv en Car zijn natuurlijk super fanatiek en Ro en ik doen maar wat. Tiamo heeft het helemaal naar zijn zin want hij heeft gekleurde ballen die hij steeds verzamelt en hij heeft overal stenen om te klimmen en te klauteren. Uiteindelijk denken we dat ik gewonnen heb. We hebben gewoon niet opgeteld, is toch helemaal niet belangrijk, we hebben wel verschrikkelijk veel gelachen.012

We beginnen trek te krijgen, het wordt vandaag Hard Rock Café. Ik geef Tom de opdracht om via de optie nuttige plaats een Hard Rock Café te zoeken. Tom vindt hem en brengt ons naar Hard Rock International, 6100 Old Park Lane, het hoofdkantoor van Hard Rock waar wij zeker niets te eten gaan krijgen. Uiteindelijk eten we bij Outback Steakhouse en laten we Hard Rock voor wat het is.013

Na het eten rijden we naar Fun Spot America. Tiamo heeft het reuze naar zijn zin met het rijden in een vrachtauto en in de theekopjes, de mannen en Ro vermaken zich in de karts en Tiamo en ik gaan in de botsbootjes en spuiten zoveel mogelijk mensen, die langs de kant lopen, nat. Wat hebben wij een lol gehad.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hierna wordt het toch echt tijd om ons hotel in Winter Haven op te gaan zoeken dat is toch nog een ritje van 50 minuten en de vermoeidheid begint nu toch echt toe te slaan.

Liefs

Catirora-alv

Geplaatst in 2016 Florida | 1 reactie

10. Orlando

Donderdag 19 oktober 2016

15 km

Ro had medelijden met Alv en vond het wel een strak plan om ook maar even ziek te worden. Vandaag hebben we dus ook niets gedaan. Car heeft met Tiamo gespeeld in het zwembad, we hebben siësta geslapen en gewoon gerelaxt met laptop op schoot. Rond vijf uur vindt Ro het wel genoeg geweest het op bed liggen. Wat ga je doen na een dag op bed liggen, ja, jullie raden het al, shoppen.

Bij Winkelcentrum nummer 1 vinden we niets leuks, bij Tommy kijken we voor de tas van Dani, ook hier hebben ze hem niet. Bij Tommy uiteindelijk niets gekocht want Ro had een klein akkefietje met de mijnheer van de kleedkamer, blijkbaar mag je niet geholpen worden met het sluiten van je rits bij het passen van een jurk. Dit winkelcentrum is niet echt leuk dus we gaan richting Outlet.

Bij de Adidas worden de bestelde tassen gekocht. Al snel ben ik er weer klaar mee en worden Tiamo en ik afgezet bij het hotel, terwijl de andere drie voor het eten gaan zorgen, die wij in onze suite verorberen. Ik kijk nog even naar Grey’s en kort daarna lig ik al snel te slapen. Car gaat weer op zoek naar de straatracers. Wat gisteravond niet is gelukt, lukt vanavond wel. Ze hebben niet geracet maar wel ervaringen gedeeld.

Liefs

Catirora-alv

Geplaatst in 2016 Florida | 1 reactie

9. Orlando

Woensdag 19 oktober 2016

10 km

Gisteren hebben we niet veel gedaan maar vandaag overtreffen we ons zelf. Alv heeft een zware nacht achter de rug. Iets wat hij gisteren gegeten heeft is niet goed gevallen en hij is heel de nacht misselijk geweest.001

Opa gaat zwemmen met Tiamo. Ik doe twee wasjes en plaats het blog. Ro die zoekt de route uit die we vandaag willen gaan doen. Alv wordt eigenlijk steeds zieker dus de route van Ro doen we morgen. Aangezien wij ons heel snel aanpassen aan de situatie, gaat bij ons al snel de knop op ruststand. De een slaapt, de ander ligt aan het zwembad en zo komen we heel relaxt de dag door.002

Om half vijf is Alv zo stoer dat hij zijn kamer uitkomt en met ons mee wilt naar de Florida Mall. Ja jullie lezen het goed, weer shoppen. Ro heeft nog geen Abercrombie winkel gezien en wilt toch echt even een stel broeken kopen. Ik heb de opdracht gekregen om een lipliner te kopen van Mac maar tot nu toe geen geluk en ook Dani’s Tommy tas wil tot nu toe nog niet echt lukken. We moeten ook echt even langs een zaak waar we een paar spenen kunnen kopen aangezien ons knulletje zijn spenen is kwijtgeraakt. Vannacht heeft hij dus ook noodgedwongen zonder speen geslapen.

003

Van opa een lekker chocolade ijsje gekregen.

Alv wordt toch weer steeds zieker en al snel rijden we naar ons hotel terug en droppen hem. Wij rijden naar de Publix waar we een gebraden kippetje kopen en wat aardappeltjes. We eten op de kamer en bereiden ons voor op het laatste debat van Hillary en Trump.

Na het debat gaat Car op zoek naar de straatracers van Orlando. Ze schijnen zich te verzamelen bij Orange Blossom Trail (OBT). Zo komt er een einde aan een ontspannen dag voor ons en een misselijkmakende dag voor Alv.

Liefs

Catirora-alv

Geplaatst in 2016 Florida | 2 reacties

8. Daytona – Orlando

Dinsdag 18 oktober 2016

120 km

 

Vandaag geen geschiedenis, vandaag geen verhaal, vandaag gewoon heel erg  weinig. Ik kom er om 20.00 uur achter dat ik vandaag totaal geen foto’s heb gemaakt. Dit betekent over het algemeen dat we weinig interessants hebben gedaan en meegemaakt.

Ik ben al vroeg op, ik plaats het blog, ontbijt en werk mijn e-mail box van kantoor bij. Het is een lekker productief ochtendje. Het ontbijt is inclusief maar niets bijzonders dus ik laat iedereen lekker uitslapen. Alv heeft de bijbel gevonden en begint zijn ochtend met een goed verhaal.001

We rijden naar de Winn Dixie en hebben daar een cola spuit momentje. Ik doe een sixpack cola in de kar en een blikje begint spontaan te spuiten. Heerlijk ben ik de rest van de dag lekker zoet. Naast Winn Dixie hebben we een Ihop en zo beginnen we de dag weer met een goed gevulde maag.

002

Weer een scary face voor Tiamo

We rijden naar de Congo River Midget Golf maar deze blijkt in Daytona niet in onze Orlando Card te vallen, dus al snel besluiten we naar de Racebaan te gaan. Ook deze besluiten we links te laten liggen aangezien Tiamo net in slaap is gevallen en we het zielig vinden om hem na 10 minuutjes alweer wakker te maken. Dit is een goed excuus voor Alv om een keer terug te komen.

003

Congo River midget golf.

Onderweg komen we natuurlijk allerlei verschillende motorvoertuigen tegen die onze aandacht trekken, deze Pink Lady valt zelfs bij onze heren heel erg in de smaak.

012

The Pink Lady 

We rijden door naar Sanford, op Maritime Drive 120 zit Real Street Performance. Dit is de place to be voor de straatracers die hun auto’s een stukje sneller willen maken. Tiamo en ik blijven in de auto, mij boeit dit allemaal niet zo. Met een oog ben ik met het blog bezig en met het andere oog kijk ik met Tiamo mee naar Tom & Jerry.

Natuurlijk gaan onze andere drie medereizigers wel naar binnen. Binnen hebben zij kennis gemaakt met Antonio en die heeft hen een rondleiding gegeven. Hij heeft hen de Dyno laten zien, dit is een soort loopband voor een auto, waarmee je een auto af kunt stellen. Hij verteld hen waar zijn voorkeur naar uitgaat, dat is een Garrett Turbo maar bij Real Street gebruiken ze een Precission Turbo. Zo merk je maar weer dat een auto bouwen ook heel erg onderhevig is aan smaak en persoonlijke voorkeur. Na een T-shirt gekocht te hebben en wat stickers en visitekaartjes nemen ze na ongeveer drie kwartier afscheid van Antonio. Hieronder een kleine impressie van wat zij gezien hebben.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hierna gaan we weer winkelen. Je zou toch denken dat ze nu wel een keer klaar zijn maar nee hoor, ruim 3 uur brengen we door in het winkelcentrum.

Bij de Starbucks boek ik twee kamers en rijden we naar de Cheesecake factory. Zo komt er een eind aan een rustige leuke dag waarin we niets gedaan hebben maar de tijd voorbij is gevlogen.

014

013

Samen met mijn nieuwe vriendje Santiago

Liefs

Catirora-alv

 

 

Geplaatst in 2016 Florida | 1 reactie

7. St Agustine

Maandag 17 oktober 2016

183 km

 

We beginnen weer rustig aan, Car haalt donutsen en chocolademelk bij de Dunkin Donuts, ik plaats het blog online en de kinderen gaan naar het strand. Tiamo heeft niet echt zin in het water wat natuurlijk heel vreemd is voor onze kleine waterrat. Zou hij dan toch een beetje ziekjes worden?001 Om 11.00 uur nemen we afscheid van het uitzicht. We rijden naar de Publix want de pampers zijn op en we willen gelijk even wat extra geld pinnen. Pin je bij een gewoon pinapparaat dan mag je meestal maar maximaal $ 200,– pinnen en kost dit je gemiddeld $ 3,–, plus ook nog eens kosten van je Nederlandse bank. Wij raden jullie dus ook aan om boodschappen te doen en dan cash back te vragen. Dit kost niets. Wij zijn low-budget op vakantie dus ook hier besparen wij op. Bij de Publix krijg je maximaal $50,- mee. Bij de Winn Dixie kregen we $ 100,- cash back.

Oke, nu weer terug naar onze belevenissen. Vandaag staat St Agustine op de planning. In 2008 zijn we hier niet geweest omdat we toen ook heel de westkust gedaan hebben. De westkust gaan we dit jaar hoogst waarschijnlijk helemaal links laten liggen, of rechts, het is maar hoe je naar de kaart kijkt. We waren dat jaar ook een paar dagen in New York geweest en je moet dan keuzes maken, je kunt niet heel Florida in 10 dagen proppen dus hebben we toen St. Agustine overgeslagen.

Natuurlijk zie je overal bordjes met Trump en Hillary, nu kun je goed merken dat de regio van Daytona volop Republikeins is, want we zien veel, maar dan ook veel meer Trump bordjes dan Hillary.

We hebben geen haast dus we rijden via de kust naar St Agustine en niet via de I95. Onderweg komen we heel veel schade van Orkaan Matthew tegen. Je kunt hier goed zien dat hier eroverheen is geraasd, veel meer dan in het zuiden van Florida. Hieronder zien jullie wat foto’s van de schade.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na een leuke rit langs de Oceaan komen we aan in St. Agustine. Dit stadje in de noodoosthoek van Florida heeft meer geschiedenis dan de meeste plaatsen in Amerika. Koning Felipe II van Spanje, stuurt Admiraal Pedro Menendez de Aviles naar de Nieuwe Wereld. Hij moet daar nieuw territorium veroveren en koloniseren. Op 28 augustus 1565, de feestdag van St Agustine, komt hij hier aan land en vestigde hiermee het oudste stadje in de VS gecreëerd door Europeanen. Dit is toch 55 jaar voordat de Pilgrims in New England aan land kwamen en 42 jaar voordat de Engelsen in Jamestown aan land kwamen. Oké, genoeg geschiedenis. We rijden als eerst naar el Castillo de San Marcos. Ik koop hier gelijk een National Parken pas, voor $ 80,– kunnen we nu een jaar lang National Parken bezoeken. Deze reis zullen wij er geen meer bezoeken maar entree kost ons sowieso $10,– per persoon en in april/mei kom ik met mijn vriendinnen toch weer naar de States, bezoeken wij dan nog een National Park dan hebben we de pas er al uit. Voor Tiamo vragen we een boekje zodat hij zijn eerste Ranger badge krijgt in zijn eerste National Park. Ro en ik vullen fanatiek het boekje in.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

El Castillo de San Marcos werd gebouwd in 1672 om de piraten en andere aanvallen van buitenaf tegen te houden. De rangers vertellen honderduit over de geschiedenis van het fort. 011Na ruim een uur hebben we het hier wel gezien en rijden we richting het oude historische centrum. We parkeren de auto op Spanish Street en slenteren rustig al etend van ons $6,– ijsje, door de hoofdstraat van het oude St. Agustine. Ik moet wel zeggen dat dit ijsje in mijn top drie staat. Ze hebben alle drie de eigenschap dat ze wat duurder zijn maar dan heb je ook wel wat.016

We lopen richting basiliek want ik wil nog steeds een kaarsje aansteken maar ook hier wordt vanaf 17.00 uur gerust. We slenteren weer rustig terug en hebben dan toch weer even een shitmomentje. Tiamo mag onverwachts weer even met water spelen wat hij totaal niet erg vindt. 017Hierna lopen we nog even naar het oudste houten schooltje van de USA en we vinden het alweer tijd worden om rechtsomkeer te maken en de auto op te zoeken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We gaan op zoek naar een McDonald’s of een Starbucks, want we moeten voor vanavond nog een hotel boeken. We besluiten om toch al een stukje richting Orlando te rijden aangezien we morgen naar Orlando willen rijden. We boeken een kamer in Daytona en rijden nu wel via de I95 naar het zuiden toe. Na het inchecken liggen Ro en Tiamo alweer snel in het water. We hebben het over half negen ’s avonds op 17 oktober en mijn dochter en kleinzoon liggen gewoon in een buitenzwembad in het water. Wat kan het leven toch mooi en simpel zijn. Even later ligt opa ook nog ruim een uur in het water te relaxen van een relaxte dag.

naamloos

Liefs

Catirora-alv

 

 

Geplaatst in 2016 Florida | Een reactie plaatsen