28 juli 2011 San Diego

Dag 28 juli 2011

San Diego

Zonsopkomst     05.59 uur

Zonsondergang  19.51uur

Na een rustige start gaan we vandaag San Diego een beetje verkennen. We rijden naar Old Town toe. Old Town doet denken aan Bodie, het spookstadje die we bezocht hebben toen we in Lee Vining waren. Old Town San Diego is alleen veel beter bewaard gebleven en de gebouwen die vernietigd/beschadigd waren zijn in hun oude glorie weer opgebouwd en/of gerestaureerd.

Het ziet er heel gezellig en kleurrijk uit. Voordat wij het historisch park in gaan struinen wij wat winkeltjes af met allerlei prullaria. Tegenover Old Town ligt een kerk, deze kerk is net als de Missies van Carmel en Santa Barbara door Junipero Serra opgericht. Dit was de eerste kerk die door hem werd gesticht op Californische bodem.

1e Mission opgericht door Junipero Serra

In de gebouwen van het park zijn winkeltjes of cafeetjes gevestigd. Zo komen wij bij een oude sigarenboer terecht die een museum is met een mooie en zeer oude collectie pijpen en oude reclameborden, maar je kon hier ook nog sigaren en sigaretten kopen en er was een speciale ruimte om te roken. De verkoper was ook helemaal in stijl van de 19de eeuw gekleed en gekapt. Lange haren glimmend strak naar achteren gekamd in een staart, sikje met een mooie snor, pijp in zijn mond die geweldig rook en mooi in het pak met een vlinderstrik. Geweldig……………. Daar lopen wij dan met onze digitale camera’s, mobiele telefoons en ipods.

Iphone met contactpersonen mag niet ontbreken in Old Town

Nadat we op een terrasje wat gedronken hebben komen we bij de smid. Hier hebben we een tijdje gekeken hoe een van de mannen bezig was om een ijzeren scharnier te maken. Alles wordt hier nog steeds gedaan zoals ze het in 19de  eeuw deden, met de gereedschappen en de mogelijkheden die ze toentertijd hadden. De andere man was de leraar en die vertelde wat zij daar allemaal deden. Hij was vandaag een beetje aan het spelen met een stukje brons. Hij wilde van een stuk brons een ronde cirkel maken uit een stuk, dit stuk moest steeds een beetje meer opgerekt worden. Het was hem nog niet gelukt. Als leraar vond hij dat het hem eerst minimaal 10 keer moest lukken voordat hij het aan zijn leerlingen kon leren.

Zijn opmerking is de quote van de dag geworden: “Yes, that’s what we are doing. We make 20 mistakes to know how not to do it.” oftewel, “Ja, dat is wat we doen. We maken 20 fouten om te leren hoe we het niet moeten doen”. De andere man die met de scharnier bezig is, vertelde dat hij die ochtend al een scharnier had gemaakt, doordat hij het dun had gemaakt was het gebroken. Zij maken de onderdelen, gereedschappen en huishoudelijk benodigdheden die nodig zijn binnen het park. Het vuur werd weer opgestookt en wij gingen weer verder richting auto.

Hierna zijn we naar Coronado gegaan. Coronado is een schiereiland die het makkelijkst te bereiken is vanaf San Diego via de Coronado Bridge. Dit is een lange brug en hoort zeker in het rijtje thuis die bedwongen hoort te worden. Voor de volgende keer dat wij San Diego bezoeken ga ik onderzoeken of wij deze brug kunnen bedwingen met de fiets. Op Coronado hebben we wat rondgereden en hebben genoten van de mooie grote woningen.  Op Coronado ligt ook een marine basis. Je ziet de enorme vliegdekschepen van ver aan de kade liggen.

Hierna zijn we gegaan naar het Coronado hotel. Hier zijn we even naar het strand gegaan hebben wat pootje gebaad en zijn hierna op zoek gegaan naar Silver Strand. Ten zuiden van San Diego ligt Imperial Beach. Je komt er door over een lange smalle zandstrook te rijden die het eiland met het vaste land verbindt. Dit wordt Silver Strand genoemd, hier wilden wij een eettentje/restaurant zoeken, zodat Ang het water in zou kunnen en wij konden eten.

Naarmate wij meer naar het zuiden reden, werd het bewolkter en langs het strand was geen restaurant te bekennen. Wij besloten daarom maar om terug te keren naar het strand van het Coronado Hotel, zodat Ang wat kon gaan zwemmen en wij iets zouden kunnen eten. Pizza eten hier was geen makkelijke opgave, wij hebben er bijna een uur over gedaan om tot de conclusie te komen dat het een onmogelijke opgave was. Bij een Italiaans restaurant zaten we zelfs al aan tafel, we konden zelf onze pizza hier samenstellen vandaar dat de pizza’s niet op de kaart stonden. We bestellen drie cola en een jus d’orange, na ongeveer 10 minuten komt de ober terug met de mededeling dat er geen coca cola is, maakt niet uit doe dan maar pepsi cola. Dit hadden ze ook niet. Drie paar ogen kijken naar Ro, want zij lust niets anders dan cola of de cherry varianten van cola, maar dat hadden ze al helemaal niet. Oké, maakt niet uit, zij drinkt gewoon niets. Hierop bod de ober wel aan om iemand naar de supermarkt te sturen om cola te kopen, dit zou ongeveer 10 tot 15 minuten duren. Doe dat dan maar. Lasagne voor mij was geen probleem. Pizza Margarita voor Ro was ook geen probleem. Pizza barbecue met peperoni a.u.b. Hebben we niet, wij hebben alleen pizza peperoni. Is goed, kunt u dan misschien tonijn erop doen? Nee, we hebben geen tonijn. Oké, maakt niet uit, zonder tonijn dan maar. Toen kwam eigenlijk de druppel voor Car, hij bestelt een pizza Hawaii. Sorry, we hebben geen ananas. Het gezicht van Car stond op onweer en mij kon je oprapen. Car is opgestaan en wij hebben zonder iets te zeggen zijn voetsporen maar gevolgd. Het werd dus voor ons een onmogelijke taak om pizza in Coronado te eten. Bij een restaurant, en eerlijk waar de pizza’s zagen er heerlijk uit, moesten wij een uur wachten voordat wij een tafeltje zouden krijgen. We hebben na een uur en zes verschillende restaurantjes de moed opgegeven en zijn Ang gaan halen van het strand en toen zijn we maar ergens anders gaan eten.

Nog even shoppen en toen naar Gaslamp Quarter. Dit was ook weer lachen. Op de kaart staat dat Gaslamp Quarter bij E Street ligt en Broadway. Wij rijden op de snelweg en laten Dani Gaslamp Quarter intoetsen op de Tomtom. Tomtom zegt dat we nog 12 km moeten rijden. Vanaf de achterbank zeg ik dat we bij E street eraf moeten, waarop Ang reageert: “Te laat, die zijn we net voorbij”. Car zegt hier weer op dat we dan de volgende afslag eraf moeten gaan. Via de kaart en de logica van de heren komen we in de buurt van E en F Street en Broadway, maar geen Gaslamp Quarter te vinden en de Tomtom maar zeggen wat we moesten doen, hier werd natuurlijk niet naar geluisterd. Bij een benzinestation stappen de twee heren uit om te vragen hoe ze moeten rijden. Waarop de man instructies geeft. De mannen kijken hem verbaasd aan wanneer hij zegt dat ze naar E street en Broadway moeten. “Ja, daar zijn we toch al?” Waarop de man begint te lachen en zegt dat ze gelijk hebben, maar dit is Chula Vista en niet San Diego. Hilaaaaaaarisch. Hierna hebben we gewoon maar naar de Tomtom geluisterd.

We hebben hier wat rondgereden en genoten van de lekkere drukke sfeer. Gaslamp Quarter was in de19e eeuw het centrum van San Diego. Daarna een bloeiende  Rosse buurt. Nadat het lang verwaarloosd is geweest heeft men geprobeerd de wijk in haar oorspronkelijke staat te herstellen. Het gebied is maar 2 straten breed maar is vooral interessant door de schitterende architectuur, vele winkeltjes, restaurants en antiekzaken.

Hierna was het toch wel weer tijd om naar het hotel te gaan. Wanneer je het naar je zin hebt gaat de tijd heel snel en we moeten vanavond onze koffers organiseren want morgen beginnen we aan het eerste deel van de terugreis.

Liefs,

Cadaroraan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s